ઘડપણ સડવા માટે નથી

ઘડપણ સડવા માટે નથી – ગુણવંત શાહ

માણસ સાઠ વટાવે પછી થોડાક ડરામણા શબ્દોનું બ્લેકમેઈલ શરૂ થઈ જાય છે :

બ્લડ-સુગર, કોલેસ્ટરોલ, બ્લડ પ્રેશર, વા, બાયપાસ, ઘડપણ અને મૃત્યુ.

ઘણા લોકો ઘડપણમાં દુઃખી થવા માટે યુવાનીમાં રોગના ખાતામાં દુઃખની થાપણ મૂકી રાખે છે. પાછલી ઉંમરે દુઃખ એમને વ્યાજમુદ્દલ સાથે પાછું મળે છે.

જ્યાં જ્યાં નજર કરીએ ત્યાં એડવાન્સ બુકિંગ કરાવીને ઘડપણમાં રોગોનું મ્યુઝિયમ બનીને ખાટલે પડેલાં ખોળિયાં જોવા મળે છે.

એમના જિગરજાન દોસ્તનું નામ છે ગળફો. એમની ગર્લફ્રેન્ડનું નામ છે, થૂંકદાની. એમની પ્રિયતમાનું નામ છે પથારી.

રવિશંકર મહારાજ વારંવાર કહેતા કે ઘરડમાં ચાલે તે ઘરડો. ઘડપણનું સર્જન સડવા માટે નથી થતું.

માણસે ઘરડા નથી થવાનું. પણ વૃદ્ધ થવાનું છે. જે વૃદ્ધિ પામ્યો તે વૃદ્ધ !

પાછલી ઉંમરે સુખી થવાના સચોટ ઉપાયો ક્યા ? ગમે તે ભોગે યુવાનીમાં બેઠાડું બનવાનું ટાળવું રહ્યું. જેટલું ચલાય એટલું ચાલવું અને વળી ઝડપથી ચાલવું.

ચલના જીવન કા નામ,

ચલતે રહો સુબહ શામ.

પરસેવાના બે પ્રકાર છે. એક છે હરામનો પરસેવો અને બીજો છે ખરી કમાણીનો પરસેવો.
મુંબઈમાં ભેજ એટલો કે આળસુના પીરને પણ પરસેવો વળે. એ હરામનો પરસેવો ગણાય.
શિયાળામાં કોઈ માણસ એકાદ કલાક કસરત કરે અને શરીરે પરસેવો વળે એ ખરી કમાણીનો પરસેવો ગણાય. એ પરસેવો રોગમુક્તિ (healing)નો ખરો ઉપાય છે. કમાણીનો પરસેવો ઉંમરને ખાઈ જાય છે.

પાછલી ઉંમરે દુઃખી થવાના ઘણા રસ્તા છે. ઓફિસની ખુરશીમાં પોટલું થઈને બેસવું એ પહેલો ઉપાય છે. વ્યસનો વિનાની યુવાની ઘણા લોકોને નથી ગમતી. પૈસા કમાવા સિવાય અન્ય કોઈ વાતમાં રસ ન લેવાની ટેવ યુવાનીને કદરૂપી બનાવે છે.
સાહિત્ય, સંગીત, કળા, નાટક અને કવિતા જેવી ‘ફાલતુ’ બાબતોથી દૂર રહેનારા ઝટ ઝટ સડે છે.
આવા લોકોને તાણ નામની વેમ્પ અકાળે ઘરડા બનાવે છે. કેવળ પૈસો કમાનારી વ્યક્તિને સાચી મૈત્રી સાંપડતી નથી. પરિણામે જીવન ઝટ કટાઈ જાય છે.
પુસ્તક વાંચવાની ટેવ હોય એવો સ્ફૂર્તિમંદ વૃદ્ધ કંટાળતો નથી.
સંગીતમાં રસ લેનારો વૃદ્ધ નવરાશને શણગારતો જોવા મળે છે.
મૈત્રીવૈભવ ધરાવનાર દાદા ખાસા રળિયામણા જણાય છે. અન્ય માટે કશુંક કરી છૂટવા તત્પર એવાં દાદીમા આદરણીય જણાય છે.

પારકી પંચાતથી દૂર રહીને નિજાનંદમાં મસ્ત રહેનારા દાદાને ખાલીપો પજવતો નથી. ઘરનાં સંતાનો એમનાથી કંટાળતાં નથી. પુત્રવધૂને એમની હાજરી ખટકતી નથી.

કેટલાક વડીલોથી પરિવાર કંટાળે છે. એ કંટાળો સાબિત કરે છે કે વડીલ હજી જીવે છે. આવું ઘડપણ અભિશાપ ગણાય.

જે વૃદ્ધ છે એ તબિયતનો રાંક નથી હોતો. પુસ્તકપ્રેમ, કળાપ્રેમ, મનોરંજન, મૈત્રી અને પ્રસન્ન સ્મિતથી શોભતો કરચળિયાળો ચહેરો એમના સમગ્ર જીવનનું ઓડિટ પ્રગટ કરતો રહે છે. આવો વૃદ્ધ છેક છેવટ સુધી પોતે સ્થાપેલી કે ઉછેરેલી સંસ્થાની ખુરશી પર ફેવિકોલ લગાડીને ચોંટી રહેતો નથી.

સંશોધનોએ સાબિત કર્યું છે કે નિયમિતપણે મંદિરમાં જનારા લોકો લાંબુ જીવે છે. ભગવાન નામનું ટ્રાન્કિવલાઈઝર જબરી રાહત સાવ ઓછી કિંમતે પહોંચાડે છે. ડ્રગને રવાડે ચડવા કરતાં કૃષ્ણને રવાડે ચડવું સારું.
જે બાલદી કટાઈને કાણી નથી થતી એને છેક છેલ્લે સુધી કોઈ ભીનો સ્પર્શ મળી રહે છે. આ સ્પર્શ જીવનદાયી છે.

લાંબા આયુષ્યના શાસ્ત્રને gerontology કહે છે. આપણા ઘરડા નેતાઓ ઝટ નિવૃત્ત થતા નથી. સત્તા ન છોડવાની એમની ચીટકુ વૃત્તિને gerontology કહે છે.
કટાઈ જવા માટેનો શ્રેષ્ઠ સમય યુવાની છે. ઘરડા થવું એ ગુનો છે. વૃદ્ધ થવું એ વિશેષાધિકાર છે.
સતત સમૃદ્ધ થતો રહે તે વૃદ્ધ. વિચારની વૃદ્ધિ અને વિવેકની સમૃદ્ધિ !

ખિસકોલી ઘરડી થાય તોય દોડવામાં ધીમી પડતી નથી.

પુષ્પ ખરવાની અણી પર હોય તોય સુગંધ આપવામાં પાછીપાની કરતું નથી.
હરણ ગમે એટલું ઘરડું હોય તોય એની દોડવાની ગતિ જળવાઈ રહેતી હોય છે. ઘરડા હાથીનું ગૌરવ પણ છેલ્લી ક્ષણ સુધી અકબંધ રહેતું હોય છે.

જે માણસ મોટી વયે પણ નવું નવું વાંચવાનું, વિચારવાનું અને નિર્મળ આનંદ પામવાનું વ્યસન છોડવા તૈયાર નથી એ ખરા અર્થમાં વૃદ્ધ છે.
એવા માણસને ‘ઘરડો’ કહેવો એ એનું અપમાન છે.

અમેરિકાના ફાઈનાન્સિયર બર્નાડ બારુચ કહે છે :

ઘરડા થવાની ઉંમર
હું આજે છું એનાં પંદર વર્ષ પછીની જ હોય છે.

| સાહિત્યકાર : ગુણવંત શાહ | 
[‘જનકલ્યાણ’ સામાયિકમાંથી સાભાર.]

તેરે ઘર આ રહી એક પરી "

"તેરે ઘર આ રહી એક પરી "

લગ્ન પેહલા અને સગાય પછી એક વહુ તરફ થી લખાયેલ એમની સાસુ ને પત્ર.

ડીઅર મા,

સૌથી પહેલાતો તમને માં વાંચીને આશ્ચર્ય થયું હશે નહી! કે મને તો મમ્મી કહે છે પછી આ માં કોણ? માં એટલે તમેજ તો ..બીજું કોણ?.. સમજણ આવી અને જ્યારથી “માં” શબ્દનો અર્થ સમજાયો ત્યારથી એક અક્ષર નો બનેલો આ પુરેપુરો શબ્દ મારા જીવનનો ખુબજ મહત્વનો અને મનગમતો થઈ ગયો. પણ પહેલેથી મમ્મી બોલવાની આદત પડેલી એટલે મમ્મીને બોલાવતી વખતે માં જલ્દી મોઢે ના આવતું પણ તમને તો હું “માં” જ કહીશ.. આજના આ મોમ વાળા જમાનામાં ઓલ્ડ ફેશન થયેલું “માં” કહીને હું તમને બોલાવીશ ..તો તમને ગમશે ને?

પાછું તમને એય લાગતું હશે નહી કે આ ઈ-મેઈલ અને વ્હોટ્સએપ હોવા છતાંય આ પત્ર!!.. પણ માં પત્ર દ્વારા જે લાગણીઓની અભિવ્યક્તિ થાય એની મજા જ કંઈક જુદી હોય છે, અને એતો ડીલીટ પણ નથી થતા પોતાના પ્રિય વ્યક્તિ દ્વારા લખાયેલા પત્રો ના એક એક શબ્દો વાંચીએ ત્યારે સીધા મન પર છપાઈ જતા હોય છે…..વળી એ ટાઇપ કરીને મોકલેલ મેસેજમા એ મોબાઈલ ની સ્ક્રીન પર મારી આંગણીઓથી લખાયેલ લાગણીઓની સાથે મારા ટેરવાની સુગંધ નો અહેસાહ તમારા સુધી ના મોકલી શકત ને … આ પત્ર જયારે તમે હાથમાં લઈને મારા સ્વઅક્ષરે લખેલું લખાણ વાંચી રહ્યા છો તો જાણે હું સાવ તમારી સાથે જ છું એવુંજ લાગી રહ્યું છે ને…

જ્યારથી મને તમારા દીકરા બિહાગ સાથે પ્રેમ થયો છે એજ ઘડીએથી મેં મારું તન મન ધન એના નામે કરી દીધું છે… હું દુનિયામાં આવી ત્યારે મારા સૌથી નજીક એવા મમ્મી-પપ્પા દાદી અને ભાઈ એમના વ્હાલ અને પ્રેમથી મારું મન છલોછલ ભરેલું….ઘરમાં જયારે કોઈ નવી વસ્તુ આવે ત્યારે આપણે ઘરમાં હાજર વસ્તુઓની ફરીથી ગોઠવણી કરી નવી વસ્તુ માટે જગ્યા કરીએ છીએ બરાબરને. મેં પણ આ બધાને થોડા ખસેડીને મારા મનમાં ૫૦% જગ્યા ખાલી કરી દીધી છે તમારા વ્હાલ અને પ્રેમ માટે…તમે પણ તમારા દીકરાના ભાગનો અડધો પ્રેમ મારી સાથે વહેંચશો ને…જ્યારથી સગાઈ થઈ છે ત્યારથી મમ્મી અને દાદી મને કહ્યા કરે છે કે તું કંઈક શીખ હવે રશોઈ કરતા ને ઘર સાચવતા તો સાસરે જઈ કામ લાગશે પણ મેં એમને કહી દીધું છે કે હું એ બધુંય મારા માં પાસેજ શીખીશ ..હવે તમેજ કહો જે ઘરમાં હવે હું માત્ર થોડા સમયની મહેમાન છું એવા ઘરની રીતભાત શીખી શું કરું, મારે તો તમને બધાને ભાવે એવો સ્વાદ શીખવો છે…જેમાં પીરસાતી લાગણીઓમા તમને અમી સાથે પ્રેમના ઓડકાર આવે …બિહાગ હમેશા તમારી રશોઈ ના વખાણ કર્યા કરે છે કે મારી મમ્મી જેવું જમવાનું તો કોઈનું નહી… મેં બરાબર કહ્યું ને માં ? તમે મને આપણા ઘરની રીતભાત અને રશોઈ શીખવાડશોને?

કહેવાય છે કે સ્ત્રીના બે જન્મ હોય છે એક પોતે જન્મે ત્યારે અને બીજો નવા જીવને જન્મ આપે ત્યારે…પણ માં મને તો લાગે છે કે જીવનના દરેક નવા મુકામે સ્ત્રીનો નવો જન્મ થાય છે જન્મે ત્યારે દીકરી પરણે ત્યારે પત્ની અને વહુ અને જન્મ આપે ત્યારે માં… મારો બીજો જન્મ થવા જઈ રહ્યો છે એક પત્ની અને વહુ તરીકેનો … પણ હું તો ફરીથી દીકરી બનીને જન્મવા માંગું છું અને હું દીકરી બનીશ તો તમારો પણ નવો જન્મ થશે ને એક માં તરીકે નો..આપણે આપણા આ નવા જન્મને હરખભેર ઉજવીશું… મારાથી કંઈ ખોટું થઈ જાય કે મને ના આવડે તો તમે મને સાચું શીખવાડજો… જો કોઈ કપરી પરસ્થિતિ આવે તો તમે મને એમાંથી પાર ઉતરવાનો રસ્તો બતાવજો. હું પ્રેમીકાતો છું પણ એક સારી પત્ની કઈ રીતે બની શકાય એ પણ તો તમે જ શીખવશો…

લોકોના મોઢેં સાસુ અને સાસરિયાઓ વિષે ઘણું સાંભળ્યું છે તમનેય ક્યારેક થતું હશે ને મનમાં કે કેવી હશે વહુ … દીકરો તો દુર નહી થઈ જાય ને ક્યાંક… પણ આ બધામાં હું જરાયે નથી માનતી… મને તો લાગે છે કે ભગવાન કદાચ મારો જન્મ તમારી કુખે કરવવાનું ભૂલી ગયા હશે એટલે હવે સાસુના રૂપમાં તમને મારા માં બનાવ્યા.. હું સાસરું નહી પણ પોતાનું ઘર સમજીને આવી રહી છું. મને મમ્મીનું ઘર છોડવાનું દુઃખ છે પણ પોતાના ઘરે જવાની ખુશી એ દુઃખથી બમણી છે..

બીહાગતો તમારો જ છે તમે મને પણ તમારી બનાવીને રાખજો પછી દુર થવાની ચિંતા તમારા મનમાં ફરકશે પણ નહી. કોઈ પણ સબંધને લાંબો ટકાવી રાખવા એમાં પારદર્શિતા હોવી જરૂરી છે અને આપણો સબંધ તો આખા જન્મનો છે, બને કે તમને મારી કોઈ વાત કે વર્તન ના પણ ગમે તો તમે મનમાં ને મનમાં મુંજાયા કરતા મને સીધું જણાવી દેજો અને સામે પક્ષે હું પણ એમજ રહીશ.. માં-દીકરી વચ્ચે વળી ખચકાટ શાનો, ખરું ને ..?આજ સુધી હસતી રમતી ઝરણાંની જેમ ખળખળ વહેતી હું અચાનક આમ શાંત સરિતા બની રહી છું… છોકરમત કરતી રહેતી હવે હું મેચ્યોર વાતો કરવા લાગી છું, બિન્દાસ્ત જીવવા વાળી હું હવે થોડી જવાબદારીઓથી સભાન થવા માંડી છું…અને હમેશા પોતાનોજ કક્કો સાચો કરાવતી થોડી જીદ્દી હું, હવે પોતાનું બધુંય બદલવા તૈયાર થઈ ગઈ છું….ઘરમાં તો બધાયે કહેવા લાગ્યા છે કે તું તો લગ્ન પહેલાંજ બદલાઈ ગઈ… કદાચ વિધાતા સ્ત્રીની કુંડળીમાં પરિસ્થિતિ ને અનુકુળ પ્રકૃતિ રહે એમ અચૂક લખતા હશે…

માં આજ સુધી જે બધુંજ મારી દુનિયા હતું એ છોડીને હું આવી રહી છું… મારી નવી દુનિયા બે હાથ ફેલાવીને મારું સ્વાગત કરી રહી છે … નવી શરૂઆતના ઘણા નવા સપનાઓ મેં આંજ્યાં છે મારી આંખોમાં… તમારા ઘરનો ઉંબરો આવકારી રહ્યો છે મને…. મારે એ રંગ બનીને આવવું છે તમારા ઘરમાં જેનાથી ઘરના આંગણાની રંગોળી પૂરી થાય, ઉંબરે સાથીયા ને લક્ષ્મીજી ના પગલા પૂરતા ઘરમાં સુખ શાંતિ અને સંપતિ નું આગમન થાય, એવી ચાંદની બનીને આવવું છે કે ઘરનો ખૂણે ખૂણો જળહળી ઉઠે….

એક એવું ઘર બનાવવું છે કે જ્યાં સુખ દુઃખ ની વહેંચણી થાય, લાગણીઓની લ્હાણી થાય અને પ્રત્યેક ક્ષણ પ્રેમ સર્જાય… માં હું મારા સપના તૂટવા નહી દઉ, અડચણો આવશે પણ તમે સાથ આપશોને ? નવી શરૂઆત સાથે બધું નવું હશે મારા અને તમારા બંને માટે પણ આપણું પોતાનું હશે મને વિશ્વાસ છે મને તમારા પરિવારમાં ભળતા જરાયે વાર નહી લાગે ના કોઈ તકલીફ પડશે..જાણો છો કેમ? તમે દરેક પગલે મારી પડખે ઉભા હશોને એટલે…માં તમે આખી જીંદગી પ્રેમ આપીને સિંચેલા ઘરને મારું બનાવવા આવી રહી છું ત્યારે મને આ ગીત ગાવાનું મન થઈ રહ્યું છે “મેં તુલસી તેરે આંગન કી …”

મને બિહાગે એકવાર કહેલું કે પપ્પાને હંમેશા એક દીકરીની ઈચ્છા હતી. હું બનતી કોશિષ કરીશ કે પપ્પાને હવે દીકરીની કમી ના વર્તાય.. મેં સાંભળ્યું છે કે પુત્રવધુ જયારે પરણીને ઘરે આવે ત્યારે એક દીકરીનો જન્મ થયો હોય એટલી ખુશી સસરાને થાય છે… માં હું લગ્ન કરીને ઘરે આવીશ ત્યારે તમે પણ પેલું ગીત ગાશોને “મેરે ઘર આઈ ઇક નન્હીં પરી…

અજાણ

પંખીઓને જોઈ..

પંખીઓને જોઈ
            આવ્યા ઘણા વિચાર

નથી બેંકમાં ધન, અનાજ
            કે નથી ઘરબાર

શું ખાવા મળશે ને ક્યાં,
            નથી કોઈ ખબર

તાપને ઠંડી સહન કરે છે,
            બારેમાસ બેસુમાર

છતાંય સવારે ઉઠી,
            આનંદથી કરે છે કલબલાટ

પ્રભુ પર શ્રધ્ધા રાખી,
            જીવે છે દિવસ અને રાત

અને દેખો વિશ્વમાં
            શક્તિશાળી આ માનવજાત

બધું હોવા છતાય,
            કરે છે રોજ પ્રભુને ફરિયાદ......

બાંધછોડ કરજો.

સંવાદ જો એ સાધે તો બાંધછોડ કરજો.
મન,કાંચળી ઉતારે તો બાંધછોડ કરજો.

એવું કદાચ બનશે કે સ્થિર થઈ ને મન પણ,
પલ્લું જરા નમાવે તો બાંધછોડ કરજો.

મતભેદ તો સહજ છે એ વાતે રાજી થઈ ને,
મનમાં ન ભેદ રાખે તો બાંધછોડ કરજો.

હા, શક્ય છે કે અંતર થોડુંક જાળવી ને,
મન,હું પણું ય નાથે તો બાંધછોડ કરજો.

મન બદલે રૂપ,રંગો ને ધ્યાન સૌ નું ખેંચે,
પોતીકું તો ય લાગે તો બાંધછોડ કરજો.

ખોટી-ખરી કળાઓ વધઘટ કરી સમયનું,
જો, ઋણ મન ચૂકાવે તો બાંધછોડ કરજો.

કોઈનું થઈ ને મન તો ખુદ ની જ સાથે રહેશે,
ઓછું એ વાતે આવે તો બાંધછોડ કરજો.

... લક્ષ્મી ડોબરિયા.

પ્રાર્થના.. સ્મરણ તારૂં કરતાં કરતાં

.              *🔔પ્રાર્થના🔔*
                   """"""""""""
*🌹હે પરમકૃપાળુ પરમેશ્વર.!🙏*

             સ્મરણ તારૂં કરતાં કરતાં
         સવારની શરૂઆત કરાવી દેજે,
                 🔅🔆🔅
         તારૂં જ પ્રિતિબંબ પડે હ્યદયમાં
         પ્રભાતનું સોનેરી કિરણ દેજે.
                 🔅🔆🔅
           ડગ મારા મંદિર તરફ વળે
        એવો ઇશારો મને તું કરી દેજે.
                 🔅🔆🔅
         મુજ નયનમાં સુખ શાંતિ નું
      એક જ મંદિર તું ખડુ કરી દેજે.
                 🔅🔆🔅
         રીઝવી ના શકું ભલે જગને
     મીઠી વાણીની મીલકત મને દેજે
                 🔅🔆🔅
      નથી જોઇતું મારે અણ હક્કનું
    વિધિએ લખ્યું એટલું જ મને દેજે.
                 🔅🔆🔅
    ભટકતું મન સ્થિર થાય તારામાં
     તારા દરવાજે લાવી ખડું કરી દેજે.
                 🔅🔆🔅
        અંત સમયે તારામાં જ રહું
            સગપણ તું મને દેજે

*કરે જગત યાદ એવું જીવન મને દેજે.*

*🙏🌹

કહું છું....

અડધી સદીની ધારે થી કહું છું,
60 ની ઉમર ના ઓવારે થી કહું છું....

જીવવાની પડી છે મજા,
એવું હું અનુભવના આધારે કહું છું...

ખુબ દીધું છે ઉપરવાળા એ,
પડી છે મૌજ, એના સરવાળે કહું છું...

સૌ સપના સાકાર ના પણ થાય,
પણ, જે થયા તેના સથવારે  કહું છું...

ખૂટતું લાગ્યું મનમાં નથી આણ્યું,
અભાવો સૌ મૂકી પરભારે કહું છું !

વીત્યા તેટલા વીતવાના નથી,
જે બાકી છે તેના અણસારે કહું છું!

ખુલ્લા મને હસતો રહ્યો છું
મળ્યો જે આનંદ એના ફૂવારે કહું છું...

દોસ્ત મળ્યા - સ્વજન પણ મળ્યા,
વીત્યું મજેથી એમના સથવારે કહું છું..

રહે સૌ આનંદમાં મારા થકી,
બસ, એટલા અમથા વિચારે કહું છું...

અધૂરો છું અને ટૂંકી છે સમજ,
એટલે તો શબ્દોના સહારે કહું છું!

ફાળો છે જેનો મારા ઘડતરમાં,
તે સૌના ભરપૂર આભારે કહું છું...

ક્યાંક લાગ્યું હોય જો દુઃખ મારાથી,
તો, માફીની વાત જુદા પ્રકારે કહું છું !

શીદને મન ટૂંકું કરવું ભલા ?
એટલી વાત આ મઝધારે કહું છું ! 

"સૌ" નો આભાર માનું તેટલો ઓછો,
એટલું જ આગવા અધિકારે કહું છું !

આમ જ વીત્યા કરે દિવસો સૌ,
આ દિલની વાત વારે વારે કહું છું.❜
🙏😊

આજની પેઢી પાસે શું નથી ?

આજની પેઢી પાસે શું નથી ?

એમની બુદ્ધિ...
ભલભલાને પાણી પીવડાવે એવી !

એમને મળતી સગવડો...
કેટલી બધી !

જ્ઞાન મેળવવા માટેના રિસોર્સ...
ઢગલાબંધ !

ફેમિલીનો સહકાર...
સતત !

અરે !
એમ કહું તો ચાલે કે -
માતા-પિતા એમના પ્રોગ્રામ કે ટાઈમટેબલને પ્રાયોરિટી આપે...
અને,
પછી જ પોતાનો કોઈ પ્રોગ્રામ બનાવે !!

સુખ સગવડના સાધનો ?
એના વગર તો જીવાય જ કેમ !

ખુદ માતા કે પિતા જુનો ફોન વાપરે,

સ્કૂટર જુનું થયું હોય તો ચલાવી લે...
પણ,
દીકરાને બાઈક કે દીકરીને સ્કૂટી તો નવું જ અપાવે !!

ટ્યુશન...
સ્કુલની મોટી ફી દેવું કરીને પણ અરેન્જ કરી આપે !

અને,
છતાં આજની પેઢી,
આજનો યુવાન કે યુવતીના ચહેરા પર કોઈ ખુશી કેમ નથી ?
આ પેઢી ઉદાસ કેમ છે ??

૪૦-૫૦ વર્ષ કે એથી મોટી વયના લોકોને યાદ હશે કે -
માતા-પિતાને ખબર પણ ના હોય કે... પોતાનું બાળક કયા ધોરણમાં ભણે છે !

અરે,
આજે સ્કુલમાં સાહેબે તમને બોલાવ્યા છે, એવું પિતાજીને કહેવામાં પણ ડર લાગતો !

કારણકે -
આપને જ કોઈ ભૂલ કરી હશે...
અને,
ફરિયાદ કરવી હશે...
- એમ માની પપ્પાના હાથનો લાફો પહેલાં પડી જતો !

અને,
“ભણે છે તો શું થયું ?
બજારનાં નાનાં-મોટાં કામ તો તારે જ કરવાના..”

અથવા,

દીકરી હોય તો ઘરનાં કામ, !
-આવો સંવાદ દરેકના જીવનમાં થયો હશે...

અરે ભલું હોય તો -
પપ્પાની દુકાન સંભાળવા પણ જવું પડતું.

લેસન કરવાની જવાબદારી તો આપણી જ !

એના માટે કોઈ સ્પેશિયલ સમય નહોતો ફાળવાતો...

અને ટ્યુશન ?

એ શું વળી ?

“સ્કુલમાં ઢોર ચારે છે...
તો તારે ટ્યુશન રખાવવું પડે ?”
-આ ડાયલોગ પણ ઘણાં બધાએ સાંભળ્યો હશે !

અને,
ટ્યુશન રખાવનાર બાળક સહુથી ડફોળ ગણાતો...

એટલે જો શિક્ષક બાળકને ટ્યુશન રખાવવાનું કહે...
તો -
બાળકને અને વાલીને ડૂબી મરવા જેવું લાગતું  !!

છતાં ચહેરા પર ખુશી કેટલી હતી !

કોઈ બોર્નવીટા કે હોર્લીક્સ વાળું દૂધ નહોતું મળતું...

અને,
છતાં એ વખતે પણ હાઈટ વધતી હતી...
અને,
શક્તિ અત્યારના બાળક કરતાં વધુ રહેતી ! 

સ્કુલેથી આવી દૂધ પીને સીધા ગલીમાં કે પો�

ख्वाइशों से भरा पड़ा

ख्वाइशों से भरा पड़ा है घर इस कदर,,
रिश्ते ज़रा सी जगह को तरसतें हैं.!!!!!

मैं फकीरों से भी सौदा करता हूँ अक्सर..... 
जो एक रुपये में लाख दुआएं देता है....... .!!

क़ब्र की मिट्टी हाथ में लिए सोच रहा हूँ;
लोग मरते हैं तो ग़ुरूर कहाँ जाता है।

"बादशाह" तो वक़्त होता है 
खामखा इंसान गुरुर करता है !!

નથી જોઈતી !

આપવું હોય તો આપ ઈજ્જતથી, કોઈ ખેરાત નથી જોઈતી,
ભીડ પડેથી આવીશ અવતાર લઈને, એવી વાત નથી જોઈતી!

છે અમારા બાવડા  માંહી બળ અને હૈયા માંહી હામ પૂરી,
કર  હવે કર સીધોજ વાર, આગ કે પાણીની ઘાત નથી જોઈતી!

ખુલ્લી આંખે સપના જોઈ શકું છું, નથી મહોતાજ નીંદરનો,
સપના જોવાને ખાતર ,  મારે કોઈ રાત નથી જોઈતી !

ટોળાનો માણસ છું, ટોળું થઇ જીવું, આ ધરા પર,
શ્વાસોની આ લેતીદેતીમાં કોઈ જુદી ભાત નથી જોઈતી!

અપેક્ષાઓ રાખી પસ્તાયો છું, પોતાનાઓ થી  જીવનભર,
દુશમની હવે ફાવી ગઈ, દોસ્તીની સોગાત નથી જોઈતી!

બિલાડા કુતરાના અવતાર નો ડર નાં બતાવ મને,
માણસ થઈને જોઈ લીધું, માણસની ફરી જાત નથી જોઈતી !!

.... મેહુલ ભટ્ટ

વરસ આ બદલાયુ

વરસ આ બદલાયુ
ચાલો થોડા બદલીએ.

જામ થયેલા વલણોને
ચાલો થોડા ઓગાળીએ.

વ્યસનોની બદી છોડીને
ચાલો જીંદગીનો જામ માણીએ.

પરપોટો જીવતર જાણી
ફૂટ્યા પેલા તરી જાણીએ.

દોડ જીવતરની દોડીને પણ
એકાદ પોરો મજાનો ખાઇએ.

નવા વરસે નવા મોબાઈલ સૌને મળે
ને નેટ સાથે નેહથી કયારેક રૂબરૂ મળવાનું રાખીએ.

આ સબંધોની ફાઇલ "નીલ " થાય
એ પહેલા વોટ્સેપ / ફેઈસબુક પર નહીં
ડાયરે વહેલા પધારીએ.