कूड़े का ट्रक..

एक दिन एक व्यक्ति ऑटो से रेलवे स्टेशन जा रहा था। ऑटो वाला बड़े आराम से ऑटो चला रहा था। 

एक कार अचानक ही पार्किंग से निकलकर रोड पर आ गयी। ऑटो चालक ने तेजी से ब्रेक लगाया और कार, ऑटो से टकराते टकराते बची।

कार चालक गुस्से में ऑटो वाले को ही भला-बुरा कहने लगा जबकि गलती कार- चालक की थी।

ऑटो चालक  सकारात्मक विचार सुनने-सुनाने वाला था। 

उसने कार वाले की बातों पर गुस्सा नहीं किया और क्षमा माँगते  हुए आगे बढ़ गया।

ऑटो में बैठे व्यक्ति को कार वाले की हरकत पर गुस्सा आ रहा था और उसने ऑटो वाले से पूछा 

तुमने उस कार वाले को बिना कुछ कहे ऐसे ही क्यों जाने दिया। 

उसने तुम्हें भला-बुरा कहा जबकि गलती तो उसकी थी। 

हमारी किस्मत अच्छी है, नहीं तो उसकी वजह से हम अभी अस्पताल में होते।

ऑटो वाले ने कहा साहब बहुत से लोग गार्बेज ट्रक (कूड़े का ट्रक) की तरह होते हैं। 

वे बहुत सारा कूड़ा अपने दिमाग में भरे हुए चलते हैं। 

जिन चीजों की जीवन में कोई ज़रूरत नहीं होती उनको मेहनत करके जोड़ते रहते हैं जैसे क्रोध, घृणा, चिंता, निराशा आदि। जब उनके दिमाग में इनका कूड़ा बहुत अधिक हो जाता है तो वे अपना बोझ हल्का करने के लिए इसे दूसरों पर फेंकने का मौका ढूँढ़ने लगते हैं।

इसलिए मैं ऐसे लोगों से दूरी बनाए रखता हूँ और उन्हें दूर से ही मुस्कराकर अलविदा कह देता हूँ। 

क्योंकि अगर उन जैसे लोगों द्वारा गिराया हुआ कूड़ा मैंने स्वीकार कर लिया तो मैं भी एक कूड़े का ट्रक बन जाऊँगा और अपने साथ साथ आसपास के लोगों पर भी वह कूड़ा गिराता रहूँगा।

मैं सोचता हूँ जिंदगी बहुत ख़ूबसूरत है इसलिए जो हमसे अच्छा व्यवहार करते हैं उन्हें धन्यवाद कहो और जो हमसे अच्छा व्यवहार नहीं करते उन्हें मुस्कुराकर माफ़ कर दो। हमें यह याद रखना चाहिए कि सभी मानसिक रोगी केवल अस्पताल में ही नहीं रहते हैं। कुछ हमारे आस-पास खुले में भी घूमते रहते हैं । 
                                                                                                        

प्रकृति के नियम: *यदि खेत में बीज न डाले जाएँ तो कुदरत उसे घास-फूस से भर देती है।

*उसी तरह से यदि दिमाग में सकारात्मक विचार न भरें जाएँ तो नकारात्मक विचार अपनी जगह बना ही लेते हैं।                        
*दूसरा नियम है कि जिसके पास जो होता है वह वही बाँटता है। "सुखी" सुख बाँटता है, "दु:खी" दुःख बाँटता है, "ज्ञानी" ज्ञान बाँटता है, भ्रमित भ्रम बाँटता है, और "भयभीत" भय बाँटता है। जो खुद डरा हुआ है वह औरों को डराता है, दबा हुआ दबाता है ,चमका हुआ चमकाता है।*

Performance

एक बार एक ब्राहमण मर गया,
वो स्वर्ग के वेटिंग लाइन में खडा था

उनके आगे एक काला चश्मा😎 जींस, लेदर जैकेट पहन कर लडका खडा था👞👓👖

धर्म राज लडके से : कौन हो तुम?
लड़का : मैं एक बस ड्राइवर हूँ

धम॔राज : ये लो सोने की शाल और अंदर आ आकर गोल्डन रूम ले लो

धम॔राज ब्राहमण से : कौन हो तुम?
ब्राहमण : मैं ब्राहमण हूँ, और 40 सालो से लोगों को भगवान के बारे में बताया करता था

धम॔राज : ये लो सूती वस्त्र और अंदर आ
ब्राहमण : भगवान, ये गलत है😕 ये तेज गति से गाड़ी चलाने वाले को सोने की शाल और जिसने पूरा जीवन भगवान का ज्ञान दिया उसे सूती वस्त्र?

धम॔राज : परिणाम मेरे बच्चे परिणाम...
जब तुम ज्ञान देते थे सभी भक्त सोते रहते थे😴😴😴😴

लेकिन जब यह बस तेज गति से चलाता था तब लोग सच्चे मन से भगवान को याद करते थे😀

हमेशा performance देखी जाती है position नही😂😜

ब्राह्मणों के अन्दर आठ गुण बताये गये है..

ब्राह्मणों के अन्दर आठ गुण बताये गये है*

                *।।श्लोक।।*

*दम्भं नोद्वहते न निन्दते*
*परान् नो भाषते निष्ठुरान्*
*प्रोक्तं केनचिदप्रियं च*
*सहते क्रोध च नालम्वते ।*

*ज्ञात्वा शास्त्रमपि प्रभूतम निशं संतिष्ठते मूकवत्*
*दोषांश्छादयते गुणान् वितनुते चाष्टौ गुणाः पण्डिते ।।*

          *अर्थः*

*(1) कपट न करना ।*

*(2) दुसरो की निन्दा न करना ।*

*( 3) निष्ठुर वचन न वोलना ।*

*(4) कौई अप्रित वचन वोल भी दे तो सह लेना।*

*(5) कोध्र न करना ।*

*(6) शास्त्रो का प्रचुर ज्ञान होने पर भी मूक की तरह रहना अर्थात  अहंकार न करना।*

*(7) दूसरे के दोषो को छिपाना ।*

*(8) गुणो को प्रकट करना ।*

*ये आठ गुण ब्राह्मणो के होते है।*

*मूर्खस्य पञ्च चिह्नानि*
*गर्वो दुर्वचनं तथा।*
*क्रोधश्च दृढवादश्च परवाक्येष्वनादरः॥*

*मूर्खों के पाँच लक्षण होते हैं - गर्व, अपशब्द, क्रोध, हठ और दूसरों की बातों का अनादर करना॥*

આખી વસંત ઘરે આવે એ દીકરી....

લગ્ન સમયે બધાનું બધામાં ઘ્યાન હોય

છે પણ દીકરીની મનઃસ્થિતિની ખબર
કોઈને પડતી નથી.

કંકોત્રીમાં પોતાના નામ
પછીના કૌંસમાં લખેલું નામ કદાચ
છેલ્લી જ વાર પોતાની આઈડેન્ટીટી
બતાવી રહ્યું છે... હવે નામની પાછળ
બદલાતું નામ અને બદલાતી અટક સાથે
વાતાવરણ પણ બદલાવવાનું છે.

 દીકરી કોઈને કશું જ
કહેવા માંગતી નથી. એટલે જ એ સાસરેથી
પિયરમાં આવે છે ત્યારે પહેલાં ઘરના
પાણીયારા માંથી જાતે ઊભી થઈને
સ્ટીલના જૂના ગ્લાસમાં પાણી પીવે
છે,

 હજુ પણ એને ઘરના કોક ખૂણેથી
બાળપણ મળી આવે છે,
હજુપણ એને પપ્પાની આંગળી ઝાલીને
ફરવાનું મન થતું હોય છે,

 સીડી પ્લેયરના મોટ્ટા અવાજમાં
હીંચકા ખાવાનું મન એને આજે પણ થાય
છે. પણ, હવે એ દીકરીની સાથે સાથે
પત્નિ બની છે.

 ગઈકાલ સુધી જે દરેક ઈચ્છાઓ પૂરી
કરાવીને જ જંપતી હતી આજે એ ઈચ્છાઓ
પર કાબૂ મેળવતા શિખી ગઈ હોય છે
કારણ કે દીકરી કોઈને કશું જ કહેવા
માંગતી નથી!

 સુકાઈ ગયેલા આંસુનું માપ લિટરમાં
નથી નીકળતું......!!

 પિતા પાસેથી નાની નાની
હથેળીઓ પર હાથ મૂકીને નસીબ
અજમાવવાના દિવસો 'છૂ' થઈ જાય છે!

 પોતાના જ ઘરમાં મહેમાન બનીને
આવવાનું જેટલું દીકરી માટે અઘરું છે એટલું જ
મહેમાન બનીને આવતી દીકરીને
પોતાની સગ્ગી આંખોએ જોવાનું પણ
અઘરું છે...

 દીકરો ખૂબ થાકીને ઘરે આવ્યો હશે અને
ગમ્મે તેટલો મોટો હશે પણ એનો બાપ એને
અડધી રાત્રે ઊઠાડીને કામે મોકલશે... એ
જ આશયથી કે દીકરો તો કાલે ફરીથી
નિરાંતે ઊંઘી જશે

પણ,

દીકરી ઊંઘતી હશે તો પિતા એને
ઉઠાડવાની હિંમત નહીં કરે...! કદાચ આ
ઊંઘ ફરી ક્યારેય ન આવે તો?

 દીકરો પરણાવતી વખતે બાપ હોય
એના કરતાં વધારે જુવાન બની જાય છે...

પણ,

દીકરી પરણાવતી વખતે એ અચાનક જ
ઘરડો લાગવા માંડે છે... !!

 દીકરીનું લગન એટલે નદીને પાનેતર
પહેરાવવાની ક્ષણો...!
 દીકરી એટલે ઈશ્વરે આપણને કરેલું
કન્યાદાન..
 એક લીલા પાન ની અપેક્ષા હોય,
પરંતુ આખી વસંત ઘરે આવે એ દીકરી.

Charlie..

Charlie Chaplin told the audience a wonderful joke and all the people started laughing... Charlie repeated the same joke and only few people laughed..????
He again repeated the same joke but this time no one laughed...??????
Then he said these beautiful lines...;"

when you cannot laugh on the same joke again and again...then why do you cry  again and again on the same worry"So enjoy your every moment of life..!!Life is beautiful!

Today is a good day to recollect his 3 heart-touching statements:-

(1) Nothing is permanent in this world, not even our troubles. 
(2) I like walking in the rain, because nobody can see my tears. 
(3) The most wasted day in life is the day in which we have not laughed.  😊Keep smiling and pass this message to everyone whom you would like to see smiling....😄😄😄

जब भाग्य लिखा जा रहा था ..

एक बार दो दोस्त घूमते हुए एक महल के पास पहुँच गए तो, 

पहले दोस्त ने उस शानदार महल को देखकर कहा की जब इनमें रहने वालों की 

किस्मत लिखी जा रही थी तब हम कहाँ थे??

दूसरा दोस्त पहल वाले का हाथ पकड़ कर अस्पताल ले गया और 

मरीजो को दिखाते हुए कहा कि जब इनकी किस्मत लिखी जा रही थी तब हम कहाँ थे??
..
मित्रों भगवान ने हमें जो भी दिया उसमें हमेशा खुश रहिये।

उस मालिक का हर हाल में शुक्र करना सीखें। 

आज भी तेरा शुक्रिया,, 

कल भी तेरा शुक्रिया,, 

हर पल तेरा शुक्रिया,।

Motivational

“You cannot control what happens to you, but you can control your attitude toward what happens to you, and in that, you will be mastering change, rather than allowing it to master you.

Good morning😊😊😊😊

"अभीमान को आने मत दो और स्वाभिमान को जाने मत दो।
अभिमान तुम्हें उठने नहीं देगा और स्वाभिमान गीरने नहीं देगा...!!!"

પતિ-પત્ની ના જીવનને સ્પર્શ કરતી એક સરસ વાત

પતિ-પત્ની ના જીવનને સ્પર્શ કરતી એક સરસ વાત
જે સંસાર ત્યાગી ચુકેલા એક જૈન મુની પાસે સાંભળી હતી

_ For All Married Couple

લગ્નની પચીસી વટાવી ચૂકેલું એક દંપતી લગ્નની વર્ષગાંઠની પૂર્વ સંધ્યાએ એક બીજા સામે બેસીને એક બીજાના ગમા - અણગમાની ફરિયાદ કરે છે, ત્યાં પતિ એક સરસ પ્રસ્તાવ મુકે છે :

"આપણે બંને એક બીજાને એક એક નોટબૂક ભેટ આપીએ - તે નોટબૂકમાં આપણે રોજેરોજ એક બીજાની કયી વાત ના ગમી તે ટાંકતા રહેવાનું અને આવતી વર્ષગાંઠે એકબીજા સામે બેસીને એક બીજાની ખામીઓ વાંચવાની.... વર્ષ દરમ્યાન જે ખામી નજર આવે - આગામી વર્ષોમાં પ્રયત્ન કરવાનો તે ખામીઓ દુર કરવાનો - તે ભૂલનું પુનરાવર્તન ના થાય તે જોવાનું !!"

પતિની આ વાત સાંભળી પત્ની પણ સંમત થઈ અને એક બીજાને નોટેબૂક્ની   આપ - લે કરી લીધી.......

વર્ષ વીતતું ગયું....વાતો - ભૂલો - ખામીઓ લખાતી રહી....

એક વર્ષના વહાણાં વાઈ ગયા....

ફરી લગ્નની વર્ષગાંઠે પતિ - પત્ની સામસામે બેઠા... એક બીજાની નોટબુકની આપ - લે કરી લીધી....

પહેલ આપ પઢો...ની હુંસાતુંસી જામી....આખરે મહિલા પ્રથમના ધોરણે પત્નીએ લખેલી નોંધ પતિએ વાંચવાની શરુઆત કરી...

પ્રથમ પાનું....બીજું પાનું...ત્રીજું પાનું...

ફિલ્મ જોવાનો વાયદો કરી મોડા આવ્યા....
બહાર જમવાનો વાયદો કરી ના લઇ ગયા....
મારા પિયરીયા આવ્યા ત્યારે સારી રીતે વાત ના કરી
મારા માટે ભંગાર સાડી ઉપાડી લાવ્યા...

આવી અનેકો રોજ-બરોજની ફરિયાદી પતિદેવે વાંચી....

પતિની આંખોમાંથી અશ્રુઓની ધાર વહેવા માંડી....

આખરે છેલ્લું પાનું પૂરું કરી પતિએ પત્નીને કહ્યું :

"તારી બધી ફરિયાદો હું કબુલ કરું છું અને આગામી વર્ષોમાં તેનું પુનરાવર્તન ન થાય તેનું હું ધ્યાન રાખીશ.....

હવે પત્નીએ પતિની રોજનીશીના પાના ફેરવવા શરુ કર્યા....

પ્રથમ દિવસ....બીજો દિવસ....ત્રીજો દિવસ....કોરું ધાકોર....પછી...
બે ચાર દિવસો એક સાથે ફેરવ્યા.....ત્યાં પણ કોરું ધાકોર.....
મહિના ફેરવ્યા.... ત્યાં પણ કોરું ધાકોર.......
આખરે પત્નીએ કંટાળી વર્ષનું છેલ્લું પાનું ખોલ્યું...
ત્યાં પતિએ લખ્યું હતું....

"હું તારા મોઢે ગમે તેટલી ફરિયાદો કરું પણ તે મારા માટે કરેલા ત્યાગ અને આપેલા અનહદ પ્રેમ બાદ જેને યાદ રાખી હું લખી શકું તેવી કોઈ ખામી દેખાઈ નથી.- તારા પ્રેમ અને ત્યાગે તારી બધી ખામીઓને મારી નજરમાં આવવા જ દીધી નથી......તું દરેક ભૂલ અને ખામીઓથી પર છે...કેમકે તે મારી અક્ષમ્ય ખામીઓ પછી પણ દરેક ડગલે અને પગલે તેં મારો સાથ આપ્યો છે....મારા પડછાયાનો વાંક ક્યાં દેખાય મને.....

હવે અશ્રુની ધારનો વારો પત્નીનો હતો. તેને પતિના હાથમાંથી પોતાની રોજનીશી લઇ તેને કચરા ટોપલીમાં સ્વાહા કરી દીધી.....સાથે સાથે ગમા - અણગમાઓને પણ....

નવપલ્લિત બની...નવપરણિત યુગલની જેમ મહેકી ઉઠ્યું તેમનું જીવન - જીવનની ઢળતી સંધ્યાએ....

એક - બીજાની ખામીઓ શોધવાને બદલે એક - બીજાએ પરસ્પર શું ત્યાગ કર્યું તેનો વિચાર માત્ર આપના જીવનને નવપલ્લિત કરી મુકે છે....

સંવાદ એક ઐતિહાસિક શિલાલેખથી કમ નથી.

પપ્પા,

કબાટ માં ઉપરના ખાનામાં આપના ધોયેલા ચડ્ડી બંડ્ડી મૂકેલા છે.

અને હા, આપના ચશ્મા ન મળે તો ટીવી નીચેના કબાટમાં પહેલાં જુઓ, પછી સોફાની ઉપરની આખી ધાર ચેક કરો અને છેલ્લે આપણાં ઘરની બાલ્કનીની પાળીએ.....

પેલી બ્લ્યુ લાઇનીંગવાળો શર્ટ શોધતા નહીં, મેં છ મહિના પહેલાં એ કામવાળી બાઇને આપી દીધો છે અને છ મહિનામાં મેં તમને બાર વખત આ વાત કહી છે.

રસોડાના મસાલીયામાં મેં અજમાની ડબ્બીમાં અજમો અને જીરાની ડબ્બીમાં જીરુ લખેલી ચબરખી લખી ને મૂકી છે..એવું જ સોડા અને મીઠાની બરણીઓમાં.

આપના લગ્નનું આલ્બમ આપની જાણ બહાર હું લઇ જઉં
છું ,કેમ કે આપ જોઇને ઇમોશનલ. ........

મારો મોબાઇલ નંબર આપના ફોનમાં ટીનીના નામે સેવ કરેલો છે ....ઐશ્વર્યા પર સર્ચ ન કરશો.

ધાબા પરની ટાંકીનો કોક ધાબા પર નહીં,  નીચે રસોડાના બારણા પાછળ છે.
ટાંકી છલકાઇને ઉભરાય તો ઉપર દોટ ન મૂકતા.

દાઢી કરવાની ટ્યુબ હંમેશા તમારા શેવીંગ પાઉચમાં જ મૂકજો...
ટુથબ્રશ અને ટુથપેસ્ટ મૂકીએ છીએ એ પ્લાસ્ટિકના બાસ્કેટમાં નહીં.....

કોઇનો ફોન હોય અને તમારો મોબાઇલ નંબર માગે તો ...
એ મોટા અક્ષરે મંદિર પાસેના કેલેન્ડર પર લખેલો છે.....

લવ યુ પાપા.......

જસ્ટ ઇમેજીન...........

કે જેની પત્ની વર્ષો પહેલાં ગુજરી ગઇ છે અને સંતાનમાં એક દીકરી  છે,
તેના લગ્ન ગઇ કાલે જ થયાં, ગઇકાલ સાંજે એને વળાવી અને આજે સવારે આવું લખેલી ચિઠ્ઠી હાથમાં આવે તો એ બાપ માટે તો આ પ્રેમ,સ્નેહ, મમતા, દરકાર અને વિનંતીથી ભરેલો આ સંવાદ
એક ઐતિહાસિક શિલાલેખથી કમ નથી.)

बड़ों के दिए आशिर्वाद ..

महाभारत का युद्ध चल रहा था.
एक दिन दुर्योधन के व्यंग्य से आहत होकर "भीष्म पितामह" घोषणा कर देते हैं कि -

मैं कल पांडवों का वध कर दूँगा.
उनकी घोषणा का पता चलते ही पांडवों के शिविर में बेचैनी बढ़ गई,
भीष्म की क्षमताओं के बारे में सभी को पता था इसलिए सभी किसी अनिष्ट की आशंका से परेशान हो गए.

तब श्री कृष्ण ने द्रौपदी से कहा अभी मेरे साथ चलो।

श्री कृष्ण द्रौपदी को लेकर सीधे भीष्म पितामह के शिविर में पहुँच गए।
शिविर के बाहर खड़े होकर उन्होंने द्रोपदी से कहा कि -
अन्दर जाकर पितामह को प्रणाम करो। द्रौपदी ने अन्दर जाकर पितामह भीष्म को प्रणाम किया तो उन्होंने "अखंड सौभाग्यवती भव" का आशीर्वाद दे दिया, फिर उन्होंने द्रोपदी से पूछा कि -
"वत्स तुम इतनी रात में अकेली यहाँ कैसे आई हो।

क्या तुमको श्री कृष्ण यहाँ लेकर आये है" ?

तब द्रोपदी ने कहा कि -"हां और वे कक्ष के बाहर खड़े हैं"
तब भीष्म भी कक्ष के बाहर आ गए और दोनों ने एक दुसरे से प्रणाम किया।

भीष्म ने कहा "मेरे एक वचन को मेरे ही दूसरे वचन से काट देने का काम श्री कृष्ण ही कर सकते है"

शिविर से वापस लौटते समय श्री कृष्ण ने द्रौपदी से कहा कि -
"तुम्हारे एक बार जाकर पितामह को प्रणाम करने से तुम्हारे पतियों को जीवनदान मिल गया है
अगर तुम प्रतिदिन भीष्म, ध्रतराष्ट्र, द्रोणाचार्य, आदि को प्रणाम करती होतीं और दुर्योधन- दुशासन,
आदि की पत्नियां भी पांडवों को प्रणाम करती होतीं, तो शायद इस युद्ध की नौबत ही न आती" ।

वर्तमान में हमारे घरों में जो इतनी समस्याऐं हैं उनका भी मूल कारण यही है कि :
"जाने अनजाने अक्सर घर के बड़ों की उपेक्षा हो जाती है" ।

यदि घर के बच्चे और बहुएँ प्रतिदिन घर के सभी बड़ों को प्रणाम कर उनका आशीर्वाद लें तो,
शायद किसी भी घर में कभी कोई क्लेश न हो।
बड़ों के दिए आशिर्वाद कवच की तरह काम करते हैं उनको कोई
 "अस्त्र - शस्त्र" नहीं भेद सकता ।