બાંધછોડ કરજો.

સંવાદ જો એ સાધે તો બાંધછોડ કરજો.
મન,કાંચળી ઉતારે તો બાંધછોડ કરજો.

એવું કદાચ બનશે કે સ્થિર થઈ ને મન પણ,
પલ્લું જરા નમાવે તો બાંધછોડ કરજો.

મતભેદ તો સહજ છે એ વાતે રાજી થઈ ને,
મનમાં ન ભેદ રાખે તો બાંધછોડ કરજો.

હા, શક્ય છે કે અંતર થોડુંક જાળવી ને,
મન,હું પણું ય નાથે તો બાંધછોડ કરજો.

મન બદલે રૂપ,રંગો ને ધ્યાન સૌ નું ખેંચે,
પોતીકું તો ય લાગે તો બાંધછોડ કરજો.

ખોટી-ખરી કળાઓ વધઘટ કરી સમયનું,
જો, ઋણ મન ચૂકાવે તો બાંધછોડ કરજો.

કોઈનું થઈ ને મન તો ખુદ ની જ સાથે રહેશે,
ઓછું એ વાતે આવે તો બાંધછોડ કરજો.

... લક્ષ્મી ડોબરિયા.

પ્રાર્થના.. સ્મરણ તારૂં કરતાં કરતાં

.              *🔔પ્રાર્થના🔔*
                   """"""""""""
*🌹હે પરમકૃપાળુ પરમેશ્વર.!🙏*

             સ્મરણ તારૂં કરતાં કરતાં
         સવારની શરૂઆત કરાવી દેજે,
                 🔅🔆🔅
         તારૂં જ પ્રિતિબંબ પડે હ્યદયમાં
         પ્રભાતનું સોનેરી કિરણ દેજે.
                 🔅🔆🔅
           ડગ મારા મંદિર તરફ વળે
        એવો ઇશારો મને તું કરી દેજે.
                 🔅🔆🔅
         મુજ નયનમાં સુખ શાંતિ નું
      એક જ મંદિર તું ખડુ કરી દેજે.
                 🔅🔆🔅
         રીઝવી ના શકું ભલે જગને
     મીઠી વાણીની મીલકત મને દેજે
                 🔅🔆🔅
      નથી જોઇતું મારે અણ હક્કનું
    વિધિએ લખ્યું એટલું જ મને દેજે.
                 🔅🔆🔅
    ભટકતું મન સ્થિર થાય તારામાં
     તારા દરવાજે લાવી ખડું કરી દેજે.
                 🔅🔆🔅
        અંત સમયે તારામાં જ રહું
            સગપણ તું મને દેજે

*કરે જગત યાદ એવું જીવન મને દેજે.*

*🙏🌹

કહું છું....

અડધી સદીની ધારે થી કહું છું,
60 ની ઉમર ના ઓવારે થી કહું છું....

જીવવાની પડી છે મજા,
એવું હું અનુભવના આધારે કહું છું...

ખુબ દીધું છે ઉપરવાળા એ,
પડી છે મૌજ, એના સરવાળે કહું છું...

સૌ સપના સાકાર ના પણ થાય,
પણ, જે થયા તેના સથવારે  કહું છું...

ખૂટતું લાગ્યું મનમાં નથી આણ્યું,
અભાવો સૌ મૂકી પરભારે કહું છું !

વીત્યા તેટલા વીતવાના નથી,
જે બાકી છે તેના અણસારે કહું છું!

ખુલ્લા મને હસતો રહ્યો છું
મળ્યો જે આનંદ એના ફૂવારે કહું છું...

દોસ્ત મળ્યા - સ્વજન પણ મળ્યા,
વીત્યું મજેથી એમના સથવારે કહું છું..

રહે સૌ આનંદમાં મારા થકી,
બસ, એટલા અમથા વિચારે કહું છું...

અધૂરો છું અને ટૂંકી છે સમજ,
એટલે તો શબ્દોના સહારે કહું છું!

ફાળો છે જેનો મારા ઘડતરમાં,
તે સૌના ભરપૂર આભારે કહું છું...

ક્યાંક લાગ્યું હોય જો દુઃખ મારાથી,
તો, માફીની વાત જુદા પ્રકારે કહું છું !

શીદને મન ટૂંકું કરવું ભલા ?
એટલી વાત આ મઝધારે કહું છું ! 

"સૌ" નો આભાર માનું તેટલો ઓછો,
એટલું જ આગવા અધિકારે કહું છું !

આમ જ વીત્યા કરે દિવસો સૌ,
આ દિલની વાત વારે વારે કહું છું.❜
🙏😊

આજની પેઢી પાસે શું નથી ?

આજની પેઢી પાસે શું નથી ?

એમની બુદ્ધિ...
ભલભલાને પાણી પીવડાવે એવી !

એમને મળતી સગવડો...
કેટલી બધી !

જ્ઞાન મેળવવા માટેના રિસોર્સ...
ઢગલાબંધ !

ફેમિલીનો સહકાર...
સતત !

અરે !
એમ કહું તો ચાલે કે -
માતા-પિતા એમના પ્રોગ્રામ કે ટાઈમટેબલને પ્રાયોરિટી આપે...
અને,
પછી જ પોતાનો કોઈ પ્રોગ્રામ બનાવે !!

સુખ સગવડના સાધનો ?
એના વગર તો જીવાય જ કેમ !

ખુદ માતા કે પિતા જુનો ફોન વાપરે,

સ્કૂટર જુનું થયું હોય તો ચલાવી લે...
પણ,
દીકરાને બાઈક કે દીકરીને સ્કૂટી તો નવું જ અપાવે !!

ટ્યુશન...
સ્કુલની મોટી ફી દેવું કરીને પણ અરેન્જ કરી આપે !

અને,
છતાં આજની પેઢી,
આજનો યુવાન કે યુવતીના ચહેરા પર કોઈ ખુશી કેમ નથી ?
આ પેઢી ઉદાસ કેમ છે ??

૪૦-૫૦ વર્ષ કે એથી મોટી વયના લોકોને યાદ હશે કે -
માતા-પિતાને ખબર પણ ના હોય કે... પોતાનું બાળક કયા ધોરણમાં ભણે છે !

અરે,
આજે સ્કુલમાં સાહેબે તમને બોલાવ્યા છે, એવું પિતાજીને કહેવામાં પણ ડર લાગતો !

કારણકે -
આપને જ કોઈ ભૂલ કરી હશે...
અને,
ફરિયાદ કરવી હશે...
- એમ માની પપ્પાના હાથનો લાફો પહેલાં પડી જતો !

અને,
“ભણે છે તો શું થયું ?
બજારનાં નાનાં-મોટાં કામ તો તારે જ કરવાના..”

અથવા,

દીકરી હોય તો ઘરનાં કામ, !
-આવો સંવાદ દરેકના જીવનમાં થયો હશે...

અરે ભલું હોય તો -
પપ્પાની દુકાન સંભાળવા પણ જવું પડતું.

લેસન કરવાની જવાબદારી તો આપણી જ !

એના માટે કોઈ સ્પેશિયલ સમય નહોતો ફાળવાતો...

અને ટ્યુશન ?

એ શું વળી ?

“સ્કુલમાં ઢોર ચારે છે...
તો તારે ટ્યુશન રખાવવું પડે ?”
-આ ડાયલોગ પણ ઘણાં બધાએ સાંભળ્યો હશે !

અને,
ટ્યુશન રખાવનાર બાળક સહુથી ડફોળ ગણાતો...

એટલે જો શિક્ષક બાળકને ટ્યુશન રખાવવાનું કહે...
તો -
બાળકને અને વાલીને ડૂબી મરવા જેવું લાગતું  !!

છતાં ચહેરા પર ખુશી કેટલી હતી !

કોઈ બોર્નવીટા કે હોર્લીક્સ વાળું દૂધ નહોતું મળતું...

અને,
છતાં એ વખતે પણ હાઈટ વધતી હતી...
અને,
શક્તિ અત્યારના બાળક કરતાં વધુ રહેતી ! 

સ્કુલેથી આવી દૂધ પીને સીધા ગલીમાં કે પો�

ख्वाइशों से भरा पड़ा

ख्वाइशों से भरा पड़ा है घर इस कदर,,
रिश्ते ज़रा सी जगह को तरसतें हैं.!!!!!

मैं फकीरों से भी सौदा करता हूँ अक्सर..... 
जो एक रुपये में लाख दुआएं देता है....... .!!

क़ब्र की मिट्टी हाथ में लिए सोच रहा हूँ;
लोग मरते हैं तो ग़ुरूर कहाँ जाता है।

"बादशाह" तो वक़्त होता है 
खामखा इंसान गुरुर करता है !!

નથી જોઈતી !

આપવું હોય તો આપ ઈજ્જતથી, કોઈ ખેરાત નથી જોઈતી,
ભીડ પડેથી આવીશ અવતાર લઈને, એવી વાત નથી જોઈતી!

છે અમારા બાવડા  માંહી બળ અને હૈયા માંહી હામ પૂરી,
કર  હવે કર સીધોજ વાર, આગ કે પાણીની ઘાત નથી જોઈતી!

ખુલ્લી આંખે સપના જોઈ શકું છું, નથી મહોતાજ નીંદરનો,
સપના જોવાને ખાતર ,  મારે કોઈ રાત નથી જોઈતી !

ટોળાનો માણસ છું, ટોળું થઇ જીવું, આ ધરા પર,
શ્વાસોની આ લેતીદેતીમાં કોઈ જુદી ભાત નથી જોઈતી!

અપેક્ષાઓ રાખી પસ્તાયો છું, પોતાનાઓ થી  જીવનભર,
દુશમની હવે ફાવી ગઈ, દોસ્તીની સોગાત નથી જોઈતી!

બિલાડા કુતરાના અવતાર નો ડર નાં બતાવ મને,
માણસ થઈને જોઈ લીધું, માણસની ફરી જાત નથી જોઈતી !!

.... મેહુલ ભટ્ટ

વરસ આ બદલાયુ

વરસ આ બદલાયુ
ચાલો થોડા બદલીએ.

જામ થયેલા વલણોને
ચાલો થોડા ઓગાળીએ.

વ્યસનોની બદી છોડીને
ચાલો જીંદગીનો જામ માણીએ.

પરપોટો જીવતર જાણી
ફૂટ્યા પેલા તરી જાણીએ.

દોડ જીવતરની દોડીને પણ
એકાદ પોરો મજાનો ખાઇએ.

નવા વરસે નવા મોબાઈલ સૌને મળે
ને નેટ સાથે નેહથી કયારેક રૂબરૂ મળવાનું રાખીએ.

આ સબંધોની ફાઇલ "નીલ " થાય
એ પહેલા વોટ્સેપ / ફેઈસબુક પર નહીં
ડાયરે વહેલા પધારીએ.

દરવાજો ખુલ્લો જ છે..

🌟
આવી જા 2018
દરવાજો ખુલ્લો જ છે
અંદર આવ..

પણ જરા થોભી જા
બારસાખ નજીક રાખેલાં
પગલુછણીયે તારો
*અહમ્* ખંખેરતો આવજે..

મધુમાલતી વીંટળાયેલી છે છજ્જે
ત્યાં *નારાજગી* વીંટાળી આવજે..

તુલસીનાં ક્યારે
મનની *અતૃપ્તિ* ચઢાવી
આવજે..

પોતાની *વ્યસ્તતા*ને બહાર ખીંટીએ ટાંગી આવજે..

પગરખાં સંગ *નકારાત્મકતા* ઉતારી આવજે..

ને

બહાર રમતાં બાળકો
પાસેથી થોડું *નટખટપણું*
માંગી લાવજે..

પેલાં ગુલાબનાં છોડ પર *હાસ્ય* ખીલ્યું છે
એ તોડીને પહેરી આવજે..

લાવ, પોતાની *મૂંઝવણો* મને પકડાવી દે
તારાં થાક ઉપર મનામણાનો વિંઝણે ઝુલાવી દઉં..

જોને તારાં માટે
સાંજ બિછાવી દીધી છે અને
સૂરજને ક્ષિતિજે બાંધ્યો છે
આકાશે લાલીમા છાંટી છે..

પ્રેમ ને વિશ્વાસનાં ઘીમાં તાપે ચાક ચઢાવી છે
*ઘુંટડે-ઘુંટડે માણજે..*

સાંભળને..
વેલકમ 2018

"માણસ " કેવું જીવન જીવી ગયો

શીર્ષક:
" માણસ" કેવું જીવી ગયો .

જે દી હતો પારણામાં તે દી ,
રમાડે એમ રમતો ગયો ;
ઝાલી આંગળી માવતરની ,
સીડી જીવનની ચડતો ગયો .(૧)

જ્ઞાન માટે નિશાળે ગયો ,
માસ્તર ભણાવે એમ ભણતો ગયો ;
ભણી ગણી પારંગત બની ,
યુવાનીમાં પગ મેલતો ગયો ...(૨)

મૂછે વળ દેતા દેતા ,
છલાંગ ઈ ભરતો ગયો ;
મળે મોકો ગમે ન્યા,
મીઠો ઘા મારતો ગયો ...(૩)

નોકરી કરી ધંધા ઘણા ,
પાર બધું પાડતો ગયો ;
ચાખી સ્વાદ સફળતાનો ,
નશા માં એ ડૂબતો ગયો ...(૪)

સમાજનો એક ભાગ માની ,
કામ બધા ને આવતો ગયો ;
જેવા સાથે તેવા માની ,
વ્યવહાર કુશળ કરતો ગયો ...(૫)

સમય ના વહેણમાં તણાતો તણાતો ,
સમય સાથે બદલાઈ ગયો ;
કોઈ કોઈનું નથી ઈ વાત ને વળગી ,
સ્વાર્થ ના રંગે રંગાઈ ગયો ...(૬)

ખીસું નથી કફનમાં છતાં ,
એજ ખીસાને ખોળતો ગયો ;
ખાલી હાથ જવાનું છતાં ,
બેલેન્સ બધાનું કરતો ગયો ...(૭)

અંતે જડી વેળા એ ઘડપણ ની ,
લાકડીના ટેકે ચાલતો ગયો ;
ઝાલી લીધી હાથમાં માળા ,
પ્રભુનું નામ જપતો ગયો ...(૮)

મળ્યું એકાંત જે દી એને ,
સ્મરણ જીવન નું કરતો ગયો ;
લમણે હાથ દઈ બેસી ખૂણા માં ,
ચોધાર આંસુ એ રડતો ગયો ...(૯)

ભોગવ્યા સુખ જીવન માં બધા ,
ફરજ એક ચુકી ગયો ;
ભગવાન હતા ઘરમાં છતાં ,
સેવા નો અવસર વિસરી ગયો ...(૧૦)

ખોળિયું છોડવા મથે પ્રભુ ને ,
હાથ જોડી કરગરતો ગયો ;
વિચારે છે કવિ આજે ,
"માણસ " કેવું જીવન જીવી ગયો ...(૧૧)

who pack your parachute...

Air Commodore Vishal was a Jet Pilot. In a combat mission his fighter plane was destroyed by a missile. He however ejected himself and parachuted safely. He won acclaims and appreciations from many.

After five years one day he was sitting with his wife in a restaurant. A man from another table came to him and said "You're Captain Vishal ! You flew jet fighters. You were shot down!"

"How in the world did you know that?" asked Vishal.

"I packed your parachute," the man smiled and replied.
Vishal gasped in surprise and gratitude and thought if parachute hadn't worked, I wouldn’t be here today.

Vishal couldn't sleep that night, thinking about that man. He wondered how many times I might have seen him and not even said 'Good morning, how are you?' or anything because, he was a fighter pilot and that person was just a safety worker"

So friends, who is packing your parachute?
Everyone has someone who provides what they need to make it through the day.

We need many kinds of parachutes– we need the physical parachute, the mental parachute, the emotional parachute, and the spiritual parachute.
We call on all these supports before reaching safety.

Sometimes in the daily challenges that life gives us, we miss what is really important.

We may fail to say hello, please, or thank you, congratulate someone on something wonderful that has happened to them, give a compliment, or just do something nice for no reason.

As you go through this week, this month, this year, recognize the people who pack your parachute.

😊 *I just want to thank everyone who packed my parachute this year one way or the other*- through your words, deeds, prayers etc!! Don't want to take any of you for granted .
From the bottom of my heart with all my love ❤
Wishing you a pleasant and a memorable end to 2017 and an awesome beginning to 2018